Lezen 2 Sameül 18

Wat doe je als jouw profclub met 10-0 verliest van een jeugdelftal? Juist! Je ontslaat alle elf spelers die opgesteld stonden tijdens die wedstrijd! Wacht… normaal ontsla je toch de trainer? Ja, maar niet FC Grenchen uit Zwitserland. De technisch directeur vond dat het zijn spelers aan de juiste kwaliteit en mentaliteit ontbrak en koos voor zijn trainer. Elf tegen één is dus niet altijd een uitgemaakte zaak.

Absalom had zichzelf tot koning uitgeroepen en zijn kroon was zijn schitterende bos haar, een teken van toewijding aan God. Maar voor Absalom was het vooral ter verheerlijking van zichzelf. Hij vertrouwde op zichzelf, zijn grote leger en de raad van mensen en dat wordt hem fataal…

Ten eerste blijkt de raad van mensen bedrieglijk, want Husai’s raad verschaft David meer tijd om een sterk leger te verzamelen. En de raad van Achitofel blijkt uit te komen, maar dan omgekeerd: niet Davids leger raakt in paniek, maar Absaloms leger; niet David wordt geïsoleerd maar Absalom; niet Davids dood brengt vrede, maar Absaloms. Ten tweede is het grotere leger niet opgewassen tegen de strategie van David en velen komen in paniek om in het bos (v. 8). En ten derde is het juist de ‘kroon’ van Absalom die zijn dood wordt, zijn lange haar: hij komt erdoor vast te zitten in een boom terwijl zijn koningschap net als het muildier onder hem wegglipt. Hij wordt vermoord door Joab en zijn mannen.

David vertrouwt echter op God. Ten eerst bidt David specifiek dat Achitofels raad als dwaasheid mag worden gezien en dat gebed wordt verhoord (2 Sam. 15:31).

Ten tweede zoekt David in Gods Woord naar raad: De verdeling van zijn manschappen komt overeen met Jehtro’s advies aan Mozes (Ex. 18:17-23) en het verdelen van het leger in drie eenheden naar Gideons strategie, die ook een kleiner leger had dan de vijand (Recht. 7:20).

Ten derde vertrouwt David op Gods belofte dat hij koning is. Dit gedeelte maakt dat ook glashelder door David maar liefst 22 keer ‘de koning’ te noemen en Absalom geen één keer.

Davids koningschap was dood maar kwam opnieuw tot leven door de dood van de zoon, die tussen hemel en aarde hing terwijl hij werd vermoord. Sounds familiar?

Toen twee mannen de opdracht kregen het nieuws aan David te vertellen, durfde de eerste uiteindelijk niet te getuigen van de dood van de zoon, terwijl dit juist was wat David werkelijk nodig had. Het was de verliezer van de race, de Afrikaanse hardloper, die wel durfde te getuigen van de dood van de zoon, wat Gods rechtvaardigheid en verlossing betekende voor Gods volk.