Psalm 103

In de Verenigde Staten kun je de TransAmerica Bycicle Trail fietsen. Dit is een tocht van het oosten naar het westen van de VS. Een behoorlijke afstand waar gemiddeld zo’n tweeënhalve maand over gefietst wordt. Ik las een blog van een jonge Nederlandse vrouw die de ruim 6800 km in 60 dagen had afgelegd. Een mooi combi van sport, in de natuur zijn en een land met zijn inwoners leren kennen.

In de psalm van vandaag gebruikt de dichter ook de afstand tussen het oosten en het westen. Deze afstand overstijgt de 6800 km van de TransAmerica Bycicle Trail ruimschoots. Als God onze zonden van ons verwijdert, zo ver als het oosten is van het westen, dan zijn ze onmetelijk ver weg. Niet meer te achterhalen. Want God is liefdevol en genadig, Hij blijft geduldig en Zijn trouw is groot. De psalm beschrijft Gods genade en liefde voor Zijn volk. Zijn volk dat Hem vaak vergat of ontrouw was. Maar God kent hun zwakheid en zet daar Zijn eigen trouw tegenover, die voor altijd is, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

Het is belangrijk om in je leven, en zeker ook tijdens het sporten, niet te blijven hangen in dingen die verkeerd zijn gegaan. Misschien vind je dat wel eens lastig om los te laten. Het liefst zou je daar toch ook zelf nog iets voor willen doen. Bij wijze van spreken, al die dingen achter op je fiets binden en dan zelf van het oosten naar het westen fietsen. Lekker afzien en het allemaal zelf oplossen. Maar dat is juist wat God niet wil: ‘Hij straft ons niet naar onze zonden, Hij vergeldt ons niet naar onze schuld’. Als God dat wel zou doen, zou niemand van ons het overleven. God had een heel ander plan: Hij gaf Zijn eigen Zoon om ons te kunnen redden. Als wij God vrezen door in Jezus te geloven en Hem de leiding in ons leven te geven, zitten we op het enige goede spoor. Daar mogen we onszelf helemaal toevertrouwen aan God en ons leven in gehoorzaamheid aan Hem leven.