Sport als de geliefde

Ik ben aan het trainen voor de Rotterdam Marathon en merk dat ik, door het schrijven van deze blog, stilgezet wordt bij m’n motivatie. Ik kan me minder goed motiveren voor de lange duurlopen in het weekend. En ik stel mezelf de vraag: Waarom train ik zoveel uur in de week? Waar doe ik het voor? Wat is mijn motivatie?

Waarom sport je?

De sport die jij beoefent kan je om verschillende redenen doen. De meesten mensen sporten vanwege de competitie, het willen winnen. Anderen doen het om gezond te blijven of om sociale contacten te hebben. Wanneer je dieper naar je motivatie kijkt, wat is dan voor jou de belangrijkste reden om aan sport te doen?

  • Sport je voor de erkenning van anderen?
  • Sport je om succes te behalen?
  • Sport je om aan anderen te bewijzen hoe fit je bent?
  • Sport je om je ouders trots te maken? Sport je voor je coach?
  • Sport je met de angst om niet te verliezen?
  • Sport je om je frustratie en woede van de afgelopen week eruit te kunnen gooien?

De Wachtende Vader

Jezus vertelt in de Bijbel een verhaal over twee zonen, die beiden niet in vrijheid leven (Lukas 15). Ze noemen deze gelijkenis ‘De verloren zoon’, maar een betere titel zou zijn ‘de Wachtende Vader’. Het verhaal is een spiegel voor mensen die vervreemd zijn geraakt van God en niet in vrijheid leven.

In de gelijkenis van de Wachtende Vader zien we bij de zoons en de vader drie verschillende motivaties.

  • De jongste zoon werd gemotiveerd door werelds plezier. Hij zocht het leven in onafhankelijkheid van zijn vader. Hij ging naar de grote stad en zuipt, drinkt, sekst en feest. Totdat zijn geld op is, hij geen vrienden meer heeft en er hongersnood uitbreekt in het land. Hij ziet in dat hij vrijheid zocht, maar minder vrij is dan ooit tevoren. Hij besluit terug te gaan naar zijn vader.
  • De oudste zoon werd gemotiveerd door prestatie. Door hard te werken voor zijn vader hoopt hij dat zijn vader trots op hem zal zijn en hem lief zal hebben. Hij kan niet blij zijn als zijn jongere broertje terugkeert, nieuwe kleren krijgt en er een groots feest wordt georganiseerd. De oudste zoon was altijd bij zijn vader, maar is niet dankbaarheid en blij. Hij dacht door hard te werken de liefde en waardering van zijn vader te verdienen.
  • De reactie van de vader in dit verhaal is compleet anders dan je zou verwachten. Hij scheld zijn jongste zoon niet verrot, en negeert de oudste zoon niet. Hij wordt gemotiveerd door onvoorwaardelijke liefde voor zijn beide zoons.
 

God herstelt de relatie met zijn geluk zoekende zoon.

 

Beide zoons zien zichzelf als het centrum van hun leven. De ene breekt met alle regels, de ander houdt zich angstig aan alle regels. Beiden willen zelf de controle hebben over hun leven. De gelijkenis is een beeld van God. God herstelt de relatie met zijn geluk zoekende zoon. Hij neemt hem niet aan als slaaf, maar als volwaardige zoon. Hij omhelst hem en heet hem welkom thuis. De vader herinnert zijn prestatie gedreven, oudste zoon, dat het niet gaat om keihard werken, maar om Gods aanwezigheid in je leven

Ik wil mijn diepste motivatie om te sporten vinden in de onvoorwaardelijke liefde van God, mijn Vader.

Sport als de geliefde zoon of dochter

Er is helemaal niks mis met de motivatie om te willen winnen. Ik vind het zelfs vreemd als je een wedstrijd ingaat zonder alles uit jezelf te willen halen. Vaak is het moment wanneer het flink tegenzit of wanneer je een blessure krijgt, het moment waarop je na gaat denken wat echt belangrijk voor je is.

In Romeinen 8:14-17 staat:

“Allen die door de Geest worden geleid zijn Gods kinderen. Geen geest van slavernij of angst, maar de geest van zoonschap, door welke je kan zeggen: “Abba, Vader”. Die Geest getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.”

Ik wil mijn diepste motivatie om te sporten vinden in de onvoorwaardelijke liefde van God, mijn Vader. Ik ben geen slaaf van mijn sport, ik hoef niet uit angst te trainen. Het aanbidden van God staat voor mij centraal (lees hierover meer in mijn blog ‘God als je publiek’).

God staat juichend aan de start, langs de lijn én bij de finish. Hij is de grondlegger én voltooier van ons geloof (Hebr 12:2). Hij wacht je op als je je tegenstander smerig onderuit hebt gehaald. Hij staat naast je als je een prachtig punt hebt gemaakt. Hij ziet de pijn die je hebt tijdens je training Hij vangt je op als je uitgeput over de finishlijn komt en fluistert in je oor: “Ik hou van jou!”.

Het diepste verlangen van elk mens is geliefd te zijn. Sport als de geliefde.

Blog
God als je publiek