Het ultieme doel

Na jaren investeren, ploeteren, trainen en zoveel tijd en energie in je sport steken je ultieme doel behalen: wereldkampioen

Afgelopen weekend werd Sjinkie Knegt Europees kampioen shorttrack. Een prachtige prestatie die me deed denken aan een moment 2 jaar geleden. Op het sportgala in 2015 werd deze Fries gekozen tot sportman van het jaar. Deze uitverkiezing was een prachtige beloning voor zijn geweldige prestaties van dat jaar. Als je zijn verhaal een beetje kent dan gun je het hem dat hij deze prijs heeft gewonnen. Heel, heel vaak werd hij 2e of 3e; haalde hij net niet die ultieme overwinning. Maar in 2015 was het zijn moment: hij werd wereldkampioen shorttrack. Wat een fantastisch gevoel moet dat voor hem zijn. Na jaren investeren, ploeteren, trainen en zoveel tijd en energie in je sport steken je ultieme doel behalen: wereldkampioen. Fantastisch!

In de prestatie van Sjinkie zie ik veel vergelijkingen met ons zendingswerk. Veel van wat wij doen is een kwestie van lange adem, van veel tijd en energie investeren. In het bouwen van sportcommunity’s, het optrekken met jonge mensen, het uitleggen en voorleven van het evangelie. Het vraagt van ons dat we steeds maar doorgaan en doorgaan met het geloof dat er iets groots uit gaat komen.

 

Veel van wat wij doen is een kwestie van lange adem, van veel tijd en energie investeren.

 

Onderweg naar de grootse prestatie zien ook wij veel 3e en 2e plaatsen. Dat zijn de momenten waarop we zien dat we dichter bij ons uiteindelijke doel komen. Momenten die we vieren. Maar uiteindelijk gaan we voor het hoogste podium, het ultieme doel: veranderde levens van mensen die Jezus leren kennen! Met dat doel voor ogen ‘racen wij onze race’ om uiteindelijk euforisch onze armen in de lucht te kunnen steken in dank en aanbidding voor onze Coach en Trainer: God zelf.

Andere blogs