De eerste dag dat we hier afsloten voelden we ons leeg. Wat hebben we hier te doen? Het volleybalspel was een grote chaos en met het voetballen ging elke jongen voor eigen succes. Toch merkten we dat het goed was dat we hier waren. Ook al spraken we niet de Italiaanse taal, we spraken wel een andere taal: die van liefde. Je mag erbij horen. Aan de hand van trefbal symboliseerden we dit. Ook al ben je af, je mag erbij blijven horen, je kunt zelfs weer in het speelveld komen en helemaal meedoen.

De volgende dag merkten we pas echt wat onze impact is geweest. We hadden om 16:00 afgesproken, maar hadden een fikse vertraging. Om kwart voor vijf kwamen we pas aan op het veld, waar zo’n 8 jongens ons op hadden gewacht. Het duurde niet lang of iedereen van de vorige dag was weer gekomen en ze hadden zelfs een paar vrienden of vriendinnen meegenomen. Op dat moment begon ik me te beseffen wat een parel we in handen hebben met sportministry. Het is de taal van de jongeren, ook in Rome. Wat hebben ze genoten van de aandacht die we ze gaven!

We deden in de pauze het dramastuk ‘Me’, waarin verschillende karakters uitbeelden dat alles om hen draait. Als laatste komt Jezus als personage in het stuk en vraagt aan elk karakter: ‘Me?’. Waarop iedereen schamper lachend omdraait. Ik mocht het dramastuk uitleggen en vertelde dat zoveel mensen denken dat het in het leven om hen draait, maar dat God de wereld heeft gemaakt en zegt: “Niet jij, maar Ik”. Het gaat om God. En dat het mooiste avontuur dat er bestaat een leven met Jezus is. In het gebed hierna deed ik de vraag wie meer van Jezus wilde weten. Drie handen gingen de lucht in!

Swan*, een jongen uit Koerdistan, een van de vluchtelingen, is de afgelopen dagen als officieus teamlid met ons mee geweest. Van de zes maanden dat hij nu in Rome woont, waren de afgelopen tien dagen de mooiste. Hij is van oorsprong moslim, maar staat erg open voor het evangelie van Jezus. Het raakte me echt toen hij liet merken hoe zwaar hij het afscheid vond. We baden in de metro voor elkaar, en ook Swan bad. Hij bad voor de liefde die hij mocht ervaren en de dingen die hij mocht leren over God. Wat me erg raakte was dat hij ook bad voor Judith en Pheline en een fijn weerzien van mij met hen. God is enorm bezig geweest met Swan tijdens het project. Hij wil vanaf nu meehelpen met de sportministry in Laurentino!

* wegens privacy is deze naam gefingeerd

Deze blog is geschreven door Jouke Janze, naar aanleiding van zijn sportproject in Rome tijdens de meivakantie. Kijk voor meer blogs over die week op zijn website.

Dans 1: ‘Bouncers’

Dans 2: ‘Standouts’

In Slowakije werk je samen met AIA-Slowakije. Ze hebben contacten door heel het land en hun doel is om net als in Nederland samen te werken met kerken en hun te trainen in Sportsministry. Op dit moment telt de organisatie maar 3 staf medewerkers en ze kunnen onze hulp dus goed gebruiken. Samen met je team help je de organisatie bij het opzetten van sport outreaches   met kerken en train je de lokale kerken.

We geloven echt dat een AIA team hier een grote impact kan hebben en daarom blijft de inschrijving voor dit project dan ook nog open. De mensen hier hebben echt het verlangen en de mogelijkheden om AIA Slowakije te laten groeien alleen ontbreekt het hun aan arbeiders. Heb jij dus deze zomer nog niks te doen en wil je bouwen aan God Koninkrijk geef je dan nu snel op via de link bovenaan!

Voorafgaand aan het project zal er ook voor dit project een voorbereidingsevent georganiseerd worden. Deze zal dit jaar plaats vinden in Londen. Twee weken voor het begin van de Olympische Spelen zal je samen met je team en ruim 500 andere deelnemers afreizen naar Londen om je aldaar onder Olympische omstandigheden voor te bereiden op je project. Na het event vertrek je volledig opgebouwd naar je projectstad!

Nummer 10

Nummer 9

Nummer 8

Nummer 7

Nummer 6

Nummer 5

Nummer 4

Nummer 3

Nummer 2

Nummer 1

Je kunt je nog aanmelden voor het sportkamp volgende week en voor die in de zomervakantie. Meld je hier aan.

Uiteindelijk konden we de eindstand bekendmaken: 1.104.346 heartbeats! Ruim meer dan de miljoen die we wilden, met dank aan al die vrijwilligers die tijdens de mega-estafette zich hebben ingespannen voor de Tour. Het leverde een week livetelevisie op die qua spanning niet onderdeed voor de Tour de France, qua meligheid niet onderdeed voor Ik hou van Holland en qua prestaties niet onderdeed voor het sportjournaal. In een lange estafette van bijna 600 kilometer is ook daadwerkelijk elke meter fietsend, lopend, skatend afgelegd, gevolgd door de Tourcamper.

Het einde van de Tour was meteen ook het begin van een diepgaand event. Coen Legemaate riep op om je keuzes en beslissingen los te laten en bij God te leggen.  Rik Horstman keek naar het leven van Hizkia, een koning die patronen doorbrak. Hizkia heropende de tempel, verbande afgoderij uit het land en probeerde het volk weer terug bij God te brengen. Als christenen zijn wij geroepen ook patronen te doorbreken, anders zijn en te doen wat goed is, ook als dat niet is hoe het normaal gaat. Bram Koerts liep de teksten in het Nieuwe Testament over Petrus langs. Hij verloochent Jezus en is bang voor wat anderen over hem denken. Toch schrijft hij uiteindelijk: “Wees daarom niet bang voor de mensen en laat u door niets in verwarring brengen.” (1 Petrus 3:14). Een les van Petrus die nog steeds van belang is voor iedereen die nu over zijn geloof vertelt.

Bekijk alle foto’s vn Reach Out 2012: