AIA Sportzomer: Zaanstad
De Maranathakerk in de Burgemeestersbuurt van Zaanstad heeft het geluk een voetbalveldje vlak naast de kerk te hebben. Rood-wit-blauwe plastic vlaggetjes klapperen verwoed in de harde windvlagen die soms over het veld trekken. Een tiental jongetjes speelt voetbal. Het is echt straatvoetbal: allemaal op de bal afrennen, alleen voor eigen eer gaan en met een grote mond proberen zoveel mogelijk de bal naar je toe te halen. Er komt een auto aanrijden met in de aanhangwagen een springkussen. Karel, kerklid en vader van twee teamleden, staat er trots bij te kijken. “Gisteren hadden we hier een suikerspinmachine. Dat was een groot succes, zeg. Ik heb toen in twee uur 136 suikerspinnen gemaakt!” Zijn ogen glimmen.
Blijvende relatie
Sonrise Zaanstad is een goed voorbeeld van wat Athletes in Action voor ogen staat met de projecten. Drie kerken in één stad die samenwerken in een Sonrise-project. Drie kerken die in hun eigen wijk aan het sporten zijn met veelal sporters uit de eigen kerk en daarna verder gaan met follow-up om een blijvende relatie op te bouwen met jongeren en ouders in de wijk. Het project vindt voor het vijfde jaar op rij plaats. De kerken bundelen hun krachten om gezamenlijk extra’s als het springkussen of de suikerspinmachine te kunnen betalen.
De jongeren uit de Burgemeestersbuurt laten zich weinig gezeggen. Het is soms moeilijk om ze in het gareel te houden en vooral ‘s avonds bij de oudere jeugd moet er soms kordaat ingegrepen worden op het veld. Toch komt er in de loop van de week meer contact. Teamleidster Myrthe: “Ik had een gesprekje met twee meiden die in eerste instantie niet over het geloof wilden praten. Later in de week sprak ik ze nog eens, terwijl ik mijn bijbel bij me had. Toen vroegen ze: ‘Hé, is dat de Bijbel, mag ik dat eens zien?’ Gingen ze door mijn bijbel bladeren. Dat is wel grappig.”
Nieuwe weg
Bij de Ichtuskerk in de Kleurenbuurt begint het opeens te plenzen en zoekt iedereen een goed heenkomen onder de galerij van de twee flats die het grasveld tussen zich inklemmen. Al snel is het weer droog en kan iedereen verder. Het is opvallend hoe synchroon het streetdance gaat. Een moeder vertelt dat een aantal meisjes in de buurt al van tevoren aan het oefenen is, om goed mee te kunnen doen met streetdance als het project begint. De beloning is een optreden tijdens de afsluitende barbecue en misschien zondag in de kerkdienst.
Langs het veld staat AIA-sporter Ryan met een fluitje in zijn hand. Hij is scheidsrechter, maar houdt het spel niet altijd goed in de gaten. “Och, de meeste regels weet ik wel. Alleen buitenspel, dat snap ik niet. Maar daar doen we hier toch niet aan. Ik fluit gewoon maar wat.” Ryan heeft een bijzonder verhaal. Hij is onchristelijk opgegroeid en heeft weinig met het geloof te maken gehad. Vijf jaar terug, tijdens het eerste project in de wijk is hij tot geloof gekomen. “Ja, ik ben zelf door het sportprogramma van Athletes in Action tot geloof gekomen. Dat was in 2005. Ik was op het sportveld en toen ze gingen bidden, wilde ik graag meebidden met ze. Ik vroeg of dat kon en dat mocht.” Dat was het begin van een nieuwe weg in zijn leven en sinds die tijd is hij steeds verder gegroeid in geloof. Nu staat hij zelf op het sportveld te getuigen van zijn geloof, om anderen te bereiken met wat hij zelf ontdekt heeft.
Follow-up
In de wijk Oud-West, op nog geen honderd meter van de Zaankerk, staan een stuk of dertig kinderen en jongeren ‘s avonds, over het hek van het voetbalveld leunend, te kijken naar een dramastukje. Het pleintje staat ingeklemd tussen flats van acht verdiepingen hoog en ligt midden in een multiculturele buurt, zoals overigens ook het geval is bij de andere projecten in Zaanstad. De aandacht blijft goed hangen, ook als daarna een korte uitleg gegeven wordt. De Zaankerk heeft elke twee weken follow-up. Op zondag wordt er dan weer gevoetbald en kunnen jongeren eventueel verder praten over hun geloof.
Sjoerd zit in de Zaankerk en stond aan de basis van de AIA-projecten. Hij vertelt dat er twee teamleden ‘stage lopen’: “We hebben nu twee jongeren van de kerk er bij die eigenlijk te jong zijn. Ik heb gezegd dat ze lekker een dag of twee mee konden doen. Dan kunnen ze eens kijken en vast ervaring opdoen. Volgend jaar willen ze ook naar de conferentie en officieel meedoen. Zo komen er weer jonge, nieuwe mensen in het team en heb ik volgend jaar misschien een team dat volledig uit onze kerk komt.” Hij is even stil. “Dat is meer zegen dan waar ik in het begin op gehoopt had.”
Meer foto’s van de Burgemeestersbuurt zijn hier te vinden.
Meer foto’s van de Kleurenbuurt staan op onze Flickr-site. Met dank aan Adriaan Timmer.
Meer foto’s van Oud-West staan hier.
Geplaatst op vrijdag 16 juli 2010.
