AIA Sportzomer: Nieuwe Pekela
Nieuwe Pekela is in een onderzoek van Elsevier in 2010 verkozen tot slechtste woonplaats van Nederland. Het Groningse dorp staat in de top twintig van gemeenten met de hoogste jeugdcriminaliteit. Er zijn veel hangjongeren, er is weinig te doen, er zijn weinig banen. Het risje statistiek wordt makkelijk opgelepeld door Bram, medewerker van AIA, maar hij ziet meer in zijn dorp: “Dat is de extreem negatieve kijk op mijn geboortedorp. Er is echter ook veel gezelligheid. Qua cijfers zijn we misschien gelijk aan de Schilderswijk of zo, maar de sfeer is heel anders. Er is natuurlijk genoeg aan de hand, maar dat is des te meer reden om een project te doen.”
Zonnebaden
Het team heeft een mooie locatie gevonden. Aan een meertje aan de rand van het dorp is het druk met zwemmende en zonnebadende ouders en kinderen. Er klinkt gegil, geroep, geplas van water en aan de rand van het veld bonkt een auto naast een plukje luierende jongeren zijn bastonen de wereld in. Het is druk en -inderdaad- gezellig. Een strandje, een kiosk en belangrijker: een groot grasveld met voetbaldoelen en een basketbalveld. Een volleybalnet staat opgesteld, hoewel de meeste belangstelling naar het voetbal uitgaat. Een groep jongetjes verdringt zich rond de limonadetafel, gretig drinkend om snel weer door te kunnen met een partijtje. Een paar meisjes werken met enige moeite de volleybal over het net. In de pauze worden de kinderen bijeengeroepen voor een Bijbelverhaal, getuigenis of dramastukje. Het is opvallend om te zien hoe een handjevol tieners uit het water komt voor juist dit pauzegedeelte, al zijn ze zo stoer dat ze dat zelf niet snel toe zouden geven. Je zou verwachten dat ze voor het sporten komen en bij het serieuze gedeelte snel het water in plonzen, maar het is juist omgekeerd.
Het project vindt plaats in samenwerking met de Christelijke Gereformeerde Kerk van het dorp. De kerk bestaat honderd jaar en het AIA-project is één van de activiteiten. Vrijwel alle sporters zijn dan ook lid van de kerk en wonen in het dorp of zijn er opgegroeid. Bram staat te genieten. Als staflid van AIA is hij wel betrokken bij het project, maar hij hoeft geen praktische bijdrage te leveren. “Zeven jaar geleden ben ik voor het eerst met een project mee geweest, zes jaar geleden nam ik wat mensen mee, die visie kregen om het in het dorp ook te proberen. Zes jaar geleden is het bidden dus begonnen en nu staat er eindelijk een project. En ze hebben het allemaal zelf gedaan, ik hoef niet eens mee te werken. Dit is ontzettend mooi, dit is echt iets waar ik al heel lang naar verlangd heb.”
Hangjongeren
Ook voor teamleidster Wendy is dit een lang gekoesterde droom: “Ik ben al op veel projecten geweest, maar dit is echt heel mooi. Het is wel extra spannend om het in je eigen dorp te doen, met de hangjongeren waar je dagelijks langs fietst, maar ook heel mooi.”
Hangjongeren, ze zijn berucht in Nieuwe Pekela. Rokend, drinkend, blowend staan ze ‘s avonds op hun hangplekken onverzettelijkheid uit te stralen. Het team heeft besloten meteen de eerste avond op ze af te stappen en een praatje te maken. Ook wat mensen van de kerk deden mee, waarbij één van hen verbaasd tot de ontdekking kwam dat je ‘best normaal’ met ze kan praten.
Wendy: “Dat waren wel meteen pittige gesprekken. Ze zijn heel aanvallend, provocerend in hun vragen: ‘Jullie mogen hier zondag zeker niet zwemmen, jullie hebben allemaal van die regeltjes, wij leven tenminste.’” Bas vertelt dat de sporters vooral proberen te laten zien dat ze anders zijn en proberen uit te leggen dat er vrijheid juist in Jezus te vinden is. Wendy vervolgt opgewekt: “Ze zeiden in ieder geval dat ze de volgende dag weer zouden komen. En we hebben ze meteen uitgenodigd voor de barbecue morgen.”
Voor haar kan het project al niet meer stuk: “Het is zo mooi om dit in je eigen dorp te kunnen doen. We komen hier vaker, fietsen hier langs, blijven aanwezig.” Wat de hangjongeren betreft houdt ze goede moed. “Eén van hen is een beetje de leider, de anderen verschuilen zich achter hem. Als we hem kunnen bereiken, dan volgt de rest vanzelf.”
Meer foto’s op Flickr, met dank aan Albert Wubs.
Geplaatst op donderdag 15 juli 2010.
