AIA Sportzomer: Een groenig veld

Na meer dan twee weken in Zuid-Afrika betreden we eindelijk een veld dat niet dor en bruin is. Durban ligt aan de kust, is daardoor vochtiger en ook groener dan de regio’s bij Johannesburg en Pretoria waar we tot dusver geweest zijn. Er ligt daarom vandaag zowaar een groene zweem over het alsnog stoffige veld. Het grote veld wordt gesierd door twee verroeste, half ingezakte doelen en een ingestort en verlaten gebouwtje met kleedkamers die nu vol liggen met puin van het dak, een afgetrapte en bestofte schoen, plastic flessen, gescheurde kleren en andere ondefinieerbare zooi. Het gebouw memoreert aan andere tijden, toen dit veld voor blanke voetballers was en de omkleedruimte nog in gebruik was. We zijn in Savanna park, op de grens tussen voormalig township Chatsworth en de toenmalig exclusief blanke woongebieden.

Apartheid
Misschien niet iedereen zal beseffen dat tijdens de apartheid niet alleen blank en zwart gescheiden was, maar dat alle bevolkingsgroepen eigen plekken en townships toegewezen kregen. Zo is Chatsworth gebouwd voor de Indiase bevolkingsgroep, die je dan ook nog steeds in grote meerderheid aantreft. De wijk is bewust neergezet als buffer tussen blanke wijken en het zwarte township Umlazi. Het kent alle graden van rijke gebieden tot grote armoede.
Het veld is gelegen op een heuvel, in een kleine platte inzinking, waardoor het vanaf de randen omhoog loopt naar een weg, een school, een woonwijk. Zodra we op het veld bezig zijn komen van alle kanten plukjes kinderen de helling afdalen om mee te voetballen of te volleyballen. Een gemengd geheel van zwarte, kleurling- en Indiase kinderen.

Niet alleen op zondag
Langs de rand van het veld staan een aantal opvallend jonge vrouwen, met kleine kinderen op hun arm. Volgens een lid van de kerk die de jongeren deze week dienen hebben deze vrouwen het erg moeilijk. Ze moeten ontzetten hard werken om een paar rand per dag te verdienen en zelfs dat is niet altijd toereikend om een brood en wat melk te kopen. Het is goed te merken dat de kerk erg begaan is met de allerarmsten.
De Indiase gemeente heeft net een pand aangekocht, vlak bij één van de armste gedeeltes van Chatsworth, naast de sloppenwijk, en heeft grote plannen. “We willen geen kerk zijn die alleen op zondag open is. We willen mensen helpen op alle gebieden. We gaan bijles geven in wiskunde, natuurkunde, Engels, Afrikaans, we gaan mensen leren om hun boekhouding op orde te krijgen, we willen kleren inzamelen en uitdelen, voedsel uit gaan delen. Alles wat die mensen verder helpt.” Een deel van de gemeenteleden verhuist zelfs met het nieuwe gebouw mee om daar in de buurt te kunnen wonen.

Rillingen
Het team heeft ondertussen het veld in bezit genomen en is lekker met de kinderen aan het sporten. De bal werkt als een magneet, want het wordt steeds drukker. Met stenen wordt een voetbalveld afgeperkt, het volleybalnet wordt aan het doel gespannen bij gebrek aan palen en een trio teamleden improviseert in allerijl spelletjes en dansjes voor de kleinen.
De teamleden horen ook hier verhalen die ze niet voor mogelijk zouden willen houden. Kinderen waarvan de moeder overleden is en de vader weggelopen. Een kind vertelt dat zijn vader drugs gebruikt en af en toe ‘gek in zijn hoofd wordt’ en dan bij blanken dingen gaat stelen. Zelfs het mobieltje dat hij voor noodgevallen van zijn moeder had gekregen werd verkwanseld voor een paar euro.
Teamlid Lisanne is gegrepen door de verhalen, maar weet ook waarom ze hier is. “Het is verschrikkelijk mooi dat je met sport, met een bal een glimlach op hun gezicht krijgt, dat vind ik echt tof. Dan kan ik echt rillingen over mijn hele lichaam krijgen, dat we hier toch het verschil kunnen maken en dat ze toch erg blij kunnen zijn. Dat vind ik erg tof.” Ze straalt als ze het vertelt.
“Ik denk wel dat als we straks thuiskomen en ik sta lekker onder de douche, dat ik me dan schuldig ga voelen de eerste tijd. Maar ik vind het wel cool om te zien hoe blij die kids van ons worden, dat we ze iets mee kunnen geven. We kunnen misschien niet hun situatie veranderen, maar dat we ze blij kunnen maken en wat hoop kunnen geven, dat vind ik heel cool om te doen.”

Blogs van de teams:

Durban:

http://www.bethel.nl/zomerprojecten

Soshanguve (SA026):

http://church2go.reismee.nl/reisverhaal/99641/verhaaltje-van-annelien/
http://church2go.reismee.nl/reisverhaal/99783/een-relaxed-dagje/
http://church2go.reismee.nl/reisverhaal/99785/fotos/

Polokwane (SA017):

http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/07/maandag-2-augustus-begin-week-2/
http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/07/fotos-video/

Oeganda:

Nieuwe update op http://www.mikeverkouter.nl/

Geplaatst op zondag 8 augustus 2010.