Live your passion for the King!

AIA Sportzomer: Belangrijke vragen

Zuid-Afrika is een land van contrasten. Rijk en arm, zwart en blank, dor en groen. De mensen die we tegenkomen zijn vriendelijk, maar de huizen zijn overdadig beveiligd met hekken en alarms. De snelweg is gevuld met grote auto’s van Audi, Mercedes of nog grotere Jeeps en bakkies, die langs de naast de snelweg gelegen sloppenwijk van golfplaten hutjes en smerige betonnen huisjes scheuren. Billboards langs de kant van de weg maken reclame voor enorme shoppingmalls vol luxe kledingzaken, bioscopen en natuurlijk de McDonald’s, terwijl de onverharde harde stofwegen buiten de grote stad plaats bieden aan afgeragde, gedeukte autobarrels die eruit zien of ze met een elastiekje bij elkaar gehouden worden. Het team (SA025) dat vorige week in Olievenhoutbosch in de sloppenwijk sliep, bezoeken we nu in Muldersdrift, een buitenwijk van Johannesburg. Zij ondergaan het grote contrast aan den lijve.

Knagen
Vrijwel alle teams switchen na de eerste week van plek. Ze hebben een week met de ene kerk, de ene organisatie opgetrokken en gaan de tweede week een andere dienen. Soms in dezelfde plaats, soms moeten ze verkassen naar een plek die uren rijden verder ligt. Voor dit team was het contrast enorm: van een safehouse middenin de sloppenwijk van Olievenhoutbosch gingen ze naar het andere uiterste: een enorme villa met zwembad, drie badkamers, een piano, twee computers (met internet!), een kast van een tv en een Wii spelcomputer. De bewoner, een rijk kerklid, had het ter beschikking gesteld aan het team, bij wie het zien van al die luxe behoorlijk begon te knagen. Teamlid Nathalie: “Toen ik daar de eerste dag was, wilde ik daar niet blijven. Ik dacht: ik wil ergens anders heen. Ik wil terug naar waar we waren, ik wil hier niet zijn. Het is gewoon te groot, te veel.”

De eerste week wonen in een sloppenwijk, maar wel ‘s avonds met popcorn naar de bioscoop, aan het eind van de week een safari met een uitgebreid diner. Teamleider Janita: “Maandag hebben we kleren gesorteerd en uitgedeeld in het township. Het is bizar om te zien hoe blij mensen kunnen zijn met oude kleren, gescheurde kleren, dat was ook weer indrukwekkend. Dan is het ook des te vreemder om ‘s avonds weer thuis te komen in die rijke villa.” Ze vindt dat het team goed omgaat met het contrast. Ze kunnen genieten van de luxe, zonder het schrijnende gevoel dat het oproept uit het oog te verliezen.
Janita: “Ik zie ook dat we gaan nadenken, dat het belangrijke vragen oproept. Waarom voel ik me ergens veilig, waar zit dat in? Waarom voel ik me veilig in het township, maar ook in de villa? Teamleden worden zich bewust van hun vrijheid in Nederland, waar je geen hoog hek om je tuin hoeft te hebben en ‘s avonds gewoon over straat kunt. Maar ook een vraag als: wat heb ik aan mijn rijkdom?” Ze kijkt nadenkend naar het veld. “Ze gaan over zichzelf nadenken, over hun eigen leven. Dat vind ik heel mooi.”

Athletes in Action Zuid-Afrika
Een dag later gaan we op bezoek bij een Zwitsers team dat via AIA ook in Afrika is en een wedstrijd speelt tegen een lokaal team. De Zwitsers worden tijdens hun project onder de hoede genomen door Chris Derks, directeur van Athletes in Action South-Africa (AIA SA), dat al sinds 1974 bestaat. Hij legt uit dat AIA zich in Zuid-Afrika richt op professionele sporters. “We hebben een aantal profteams waar we mee in contact zijn. In die teams zitten een aantal christenen die bijbelstudies houden en getuigen onder hun teamgenoten.” AIA SA coacht hen, rust hen toe en bouwt hen op om hen op die manier te laten groeien als christen en als mens en hen te ondersteunen in hun missie. Chris heeft niet alleen contact met voetballers, maar ook met bijvoorbeeld een aantal rugbyspelers. Rugby is naast cricket en voetbal één van de populairste sporten in Zuid-Afrika.
De wedstrijd vindt plaats op een veld naast een fitnessclub, op korte afstand van het internationale OR Thambovliegveld van Johannesburg, het vliegveld waar veel van de teams van Road2Africa geland zijn en waar vandaan ze weer zullen vertrekken over een aantal dagen. Met een stipte regelmatig dondert een vliegtuig over het veld, soms zo laag dat het lijkt of de piloot moeite heeft de machine in de lucht te krijgen.

Het team bestaat uit een groep Zwitserse voetballers die tijdens hun project een aantal wedstrijden spelen tegen de teams waar AIA SA mee bezig is. Op die manier versterkt zo’n wedstrijd hun band met de teams. Daarnaast heeft het team een aantal sportclinics gegeven in het beruchte township Soweto, waar veel kinderen op afkwamen. Het is ook voor hen een indrukwekkende ervaring. Wat het team betreft is dit niet de laatste keer dat ze met AIA Nederland meedoen. “De conferentie was heel mooi, daar heb ik erg van genoten. Het is gaaf om hier te zijn. Hopelijk kunnen we volgende jaar met meerdere teams uit Zwitserland naar Nederland komen, om te helpen bij de Nederlandse projecten!”

Er staan weer aantal nieuwe foto’s op onze Flickr-site, waaronder meer foto’s vanuit Ledig (SA011) en Soshanguve (SA026). U kunt op de set van een team klikken om alle foto’s te zien.

Nieuwe verslagen van de teams zelf:

SA025 (Olievenhoutbosch/Johannesburg)

http://onstweddeeoafrika.waarbenjij.nu/index.php?page=message&id=3548126

BW001 (Botswana)

http://kjarkema.posterous.com/een-lekker-zon-dagje

SA011 (Rustenburg/Ledig/Bafokeng)

http://aiarustenburg.waarbenjij.nu/index.php?page=message&id=3547599

SA017 (Polokwane)

http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/03/sportclinics-en-pannekoeken-bakken/

http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/03/weeshuis-bezoek-en-culturele-middag/

SA026 (Soshanguve)

http://church2go.reismee.nl/reisverhaal/98833/go-to-person/

UG001 (Oeganda)

http://www.mikeverkouter.nl/

04-08-2010

Zuid-Afrika is een land van contrasten. Rijk en arm, zwart en blank, dor en groen. De mensen die we tegenkomen zijn vriendelijk, maar de huizen zijn overdadig beveiligd met hekken en alarms. De snelweg is gevuld met grote auto’s van Audi, Mercedes of nog grotere Jeeps en bakkies, die langs de naast de snelweg gelegen sloppenwijk van golfplaten hutjes en smerige betonnen huisjes scheuren. Billboards langs de kant van de weg maken reclame voor enorme shoppingmalls vol luxe kledingzaken, bioscopen en natuurlijk de McDonald’s, terwijl de onverharde harde stofwegen buiten de grote stad plaats bieden aan afgeragde, gedeukte autobarrels die eruit zien of ze met een elastiekje bij elkaar gehouden worden. Het team (SA025) dat vorige week in Olievenhoutbosch in de sloppenwijk sliep, bezoeken we nu in Muldersdrift, een buitenwijk van Johannesburg. Zij ondergaan het grote contrast aan den lijve.

Vrijwel alle teams switchen na de eerste week van plek. Ze hebben een week met de ene kerk, de ene organisatie opgetrokken en gaan de tweede week een andere dienen. Soms in dezelfde plaats, soms moeten ze verkassen naar een plek die uren rijden verder ligt. Voor dit team was het contrast enorm: van een safehouse middenin de sloppenwijk van Olievenhoutbosch gingen ze naar het andere uiterste: een enorme villa met zwembad, drie badkamers, een piano, twee computers (met internet!), een kast van een tv en een Wii spelcomputer. De bewoner, een rijk kerklid, had het ter beschikking gesteld aan het team, bij wie het zien van al die luxe behoorlijk begon te knagen. Teamlid Nathalie: “Toen ik daar de eerste dag was, wilde ik daar niet blijven. Ik dacht: ik wil ergens anders heen. Ik wil terug naar waar we waren, ik wil hier niet zijn. Het is gewoon te groot, te veel.”

De eerste week wonen in een sloppenwijk, maar wel ‘s avonds met popcorn naar de bioscoop, aan het eind van de week een safari met een uitgebreid diner. Teamleider Janita: “Maandag hebben we kleren gesorteerd en uitgedeeld in het township. Het is bizar om te zien hoe blij mensen kunnen zijn met oude kleren, gescheurde kleren, dat was ook weer indrukwekkend. Dan is het ook des te vreemder om ‘s avonds weer thuis te komen in die rijke villa.” Ze vindt dat het team goed omgaat met het contrast. Ze kunnen genieten van de luxe, zonder het schrijnende gevoel dat het oproept uit het oog te verliezen.

Janita: “Ik zie ook dat we gaan nadenken, dat het belangrijke vragen oproept. Waarom voel ik me ergens veilig, waar zit dat in? Waarom voel ik me veilig in het township, maar ook in de villa? Teamleden worden zich bewust van hun vrijheid in Nederland, waar je geen hoog hek om je tuin hoeft te hebben en ‘s avonds gewoon over straat kunt. Maar ook een vraag als: wat heb ik aan mijn rijkdom?” Ze kijkt nadenkend naar het veld. “Ze gaan over zichzelf nadenken, over hun eigen leven. Dat vind ik heel mooi.”

Een dag later gaan we op bezoek bij een Zwitsers team dat via AIA ook in Afrika is en een wedstrijd speelt tegen een lokaal team. De Zwitsers worden tijdens hun project onder de hoede genomen door Chris Derks, directeur van Athletes in Action South-Africa (AIA SA), dat al sinds 1974 bestaat. Hij legt uit dat AIA zich in Zuid-Afrika richt op professionele sporters. “We hebben een aantal profteams waar we mee in contact zijn. In die teams zitten een aantal christenen die bijbelstudies houden en getuigen onder hun teamgenoten.” AIA SA coacht hen, rust hen toe en bouwt hen op om hen op die manier te laten groeien als christen en als mens en hen te ondersteunen in hun missie. Chris heeft niet alleen contact met voetballers, maar ook met bijvoorbeeld een aantal rugbyspelers. Rugby is naast cricket en voetbal één van de populairste sporten in Zuid-Afrika.

De wedstrijd vindt plaats op een veld naast een fitnessclub, op korte afstand van het internationale OR Thambovliegveld van Johannesburg, het vliegveld waar veel van de teams van Road2Africa geland zijn en waar vandaan ze weer zullen vertrekken over een aantal dagen. Met een stipte regelmatig dondert een vliegtuig over het veld, soms zo laag dat het lijkt of de piloot moeite heeft de machine in de lucht te krijgen.
Het team bestaat uit een groep Zwitserse voetballers die tijdens hun project een aantal wedstrijden spelen tegen de teams waar AIA SA mee bezig is. Op die manier versterkt zo’n wedstrijd hun band met de teams. Daarnaast heeft het team een aantal sportclinics gegeven in het beruchte township Soweto, waar veel kinderen op afkwamen. Het is ook voor hen een indrukwekkende ervaring. Wat het team betreft is dit niet de laatste keer dat ze met AIA Nederland meedoen. “De conferentie was heel mooi, daar heb ik erg van genoten. Het is gaaf om hier te zijn. Hopelijk kunnen we volgende jaar met meerdere teams uit Zwitserland naar Nederland komen, om te helpen bij de Nederlandse projecten!”

Er staan weer aantal nieuwe foto’s op onze Flickr-site, waaronder meer foto’s vanuit Ledig (SA011) en Soshanguve (SA026).

Nieuwe verslagen van de teams:

SA025 (Olievenhoutbosch/Johannesburg)

http://onstweddeeoafrika.waarbenjij.nu/index.php?page=message&id=3548126

BW001 (Botswana)

http://kjarkema.posterous.com/een-lekker-zon-dagje

SA011 (Rustenburg/Ledig/Bafokeng)

http://aiarustenburg.waarbenjij.nu/index.php?page=message&id=3547599

SA017 (Polokwane)

http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/03/sportclinics-en-pannekoeken-bakken/

http://teampolokwane.wordpress.com/2010/08/03/weeshuis-bezoek-en-culturele-middag/

SA026 (Soshanguve)

http://church2go.reismee.nl/reisverhaal/98833/go-to-person/

UG001 (Oeganda)

http://www.mikeverkouter.nl/

Geplaatst op donderdag 5 augustus 2010.